Twitter maakt de wereld beter. Of niet?

BREDA – Web 2.0 en Connie Palmen? Ze vond het zelf ook een wonderlijke combinatie. “Ik weet nu in elk geval dat Twitter niks voor mij is”, aldus de schrijfster en filosofe in de ‘Verrassende Ontmoeting’ met internetjournalist en verwoed Twitteraar Francisco van Jole. “Twitter maakt de wereld beter.”

Verrast was ze, zo gaf ze aan in haar voordracht. Verrast dat ze in Breda iets moest komen vertellen over Web 2.0. “Ik schreef natuurlijk wel over moderne media, maar dat waren wel media van de vorige eeuw. Telefoon, televisie.” Communities, applicaties – ‘dat woord past niet bij mij, hoort u wel’ – allemaal niet des Palmen. “Ik blog niet, ik hyve niet, ik msn niet.” Palmen is een schrijver. “Echt contact is niet de bedoeling. Eén keer per jaar bij het boekenbal.”

Van Jole moest vijftien jaar geleden nog uitleggen wat internet was. “Nu zit internet bij iedereen in zijn systeem.” Was het oude internet nog het Walhalla voor de anonieme gebruiker, Web 2.0 geeft de websurfer weer een gezicht. “Mensen moeten weten wie je bent en hoe ze zich tot elkaar verhouden. Gelijkheid is helemaal niet leuk. In Web 2.0 proberen we een groep te creëren die we waardevol vinden.” Dat doen we door ‘vrienden’ te worden op hyves , door muzieksmaken te spiegelen via Last.FM, door mensen te volgen via Twitter.

De webjournalist hield een enthousiast pleidooi voor Twitter. “Geweldig. Geniale is dat het maar 140 tekens zijn. Dat stelt iedereen in staat om op een zinvolle manier te communiceren. Twee zinnen schrijven kan iedereen.”

Maar gaat het ergens over, echode de zaal, later op de avond. “Grootste misverstand is dat communicatie ergens over moet gaan. Dat is niet zo”, stelde Van Jole. “Wij ergeren ons aan telefoongesprekken in de trein. Niet omdat mensen te hard praten, maar omdat we niet horen wat de andere kant zegt.”

En van de gesprekken op Twitter ontstaan ontmoetingen. “Twitterborrels. Daar heb ik leuke mensen ontmoet”, aldus Van Jole. “Twitter is het nieuwe koffiehuis van de samenleving.”
Palmen, met optrokken wenkbrauwen. “Dat ontroert me.” Gelach. “Nee, echt.”

Van Jole ging door het getwitter van minister Verhagen anders over hem denken. “Hij leek een technocraat, maar nu is hij voor mij meer mens geworden.”

Dat was tegen het zere been van de met Palmen meegekomen Hans van Mierlo. “De tijd die hij gebruikt om te Twitteren, kan hij ook gebruiken om nog eens diep na te denken. Het is wel heel erg met jezelf bezig zijn.”

Palmen geschrokken: “Als politici zien dat het stemmen oplevert, dan gaat ze fictie zetten op Twitter, zodat mensen van ze gaan houden.”

Oppervlakkig. En zijn het wel echte vrienden? Inhoudsloos. Kritiek op het getwitter. Toch hield ook criticus Van Mierlo de deur nog op een kier. Zelf Twitteren, dat zal hij niet gaan doen. Maar: “Ik voel dat het over een maatschappij gaat die je niet kunt negeren.”

Van Jole vatte het nog eens samen. “Het gaat niet om Twitter. Dat kan zo weer verdwenen zijn. Het gaat om de technologie die een gevoel van verbondenheid geeft. Samenhang.”

Francisco van Jole op Twitter:
www.twitter.com/2525