menu

Column

Vertrouwen?

Hennie van de Kar-Vervooren

‘Wil je het misschien ook boven zien?’ vraagt een medewerker van een bekend bouwbedrijf uit de regio enthousiast aan mij. Ik heb hem net mogen interviewen in opdracht van het bedrijf waar hij werkt. Hij heeft me alles verteld over het project waar hij het afgelopen jaar met hart en ziel aan heeft gewerkt. In mijn ijver om daar een mooi verhaal over te schrijven, ben ik vol aandacht. Tot die ene vraag van hem. Die haalt me uit mijn evenwicht. Ik aarzel.

Voor me staat een ladder van een meter of drie. Misschien wel hoger. Ik zou best naar boven willen, maar weet niet of ik het durf. Ik zeg het hem maar eerlijk. ‘Maar dan helpen we jou’ antwoordt hij direct. ‘Mijn collega staat achter je. Ik vang je boven op.’

Hij heeft net vol vertrouwen zijn verhaal aan mij verteld, zonder te weten wat ik daar nu precies mee ga doen. En nu vraagt hij mijn vertrouwen. Ik kan het niet maken om te weigeren. Resoluut zet ik mijn tas neer op de bouwplaats, knik naar de twee mannen die bereid zijn om mij omhoog te begeleiden, kijk nog een keer omhoog en zet mijn voet op de eerste tree van de ladder. En dan op de tweede, de derde, hoger en hoger. Tot ik moet overstappen; van de trap af naar het plateau. Niet naar beneden kijken nu maar focussen op de uitgestoken hand. Ik strek mijn rechterhand uit en knijp de hand van de jonge medewerker, die ik tot een half uur geleden nog niet eens kende, bijna fijn.

Boven weersta ik de verleiding om naar beneden te kijken. Nog niet. Eerst aandacht hebben voor wat er te zien is in het gerestaureerde pand. Het is prachtig. En behalve dat, is mijn waardering voor mensen op een bouwplaats als deze gegroeid. ‘Het is ons werk he’, nuanceert hij. Ja maar toch.

De twee mannen helpen me weer behoedzaam naar beneden, wat zo mogelijk nog enger is dan omhoog. Eenmaal met de voeten op de vloer, geeft de adrenalinestoot mij het gevoel alsof ik in een snelle attractie heb gezeten. Ik heb vandaag niet alleen een paar bevlogen mensen gesproken en een bouwplaats bekeken, ik heb ook mijn eigen grenzen verlegd. Door vertrouwen te hebben in de ander.

Vertrouwen in elkaar. Een goede gedachte om in 2017 mee uit te luiden en 2018 mee in te gaan?

Hennie van de Kar, tekstschrijfster, schrijft en herschrijft teksten in opdracht. Van 2011 t/m 2015 had zij wekelijks de column Bezig Breda op www.bredavandaag.nl. Incidenteel schrijft zij nog columns voor BredaVandaag.