menu

Column

De capaciteit van de stationstrappen van Breda Centraal

foto
Guido van der Kroef
Bredavandaag logo
Guido van der Kroef

BLOG - Guido van der Kroef bekijkt Breda met andere ogen. Hoe wordt de stad gebruikt en welke invloed hebben gebouwen en straten op de bewoners. In deze aflevering: Breda Centraal.

Veel openbare gebouwen met verdiepingen houden niet zo erg van trappen. Zodra je er binnenkomt wordt je blik geleid naar de dichtstbijzijnde liften of roltrappen. Gemak dient de mens, was het devies nog niet zo heel lang geleden. De trappen, veelal vooral geplaatst als vluchtweg in geval van nood, werden verbannen naar een plek die niet in het oog sprong. En mooi en gezellig  werden ze meestal niet gemaakt. 

Maar tijden veranderen. Steeds meer onderzoek toont aan dat onze gezondheid vooral floreert bij regelmatig bewegen in de loop van de dag. En dan wordt bedoeld: iedere dag. Fietsen, wandelen, stofzuigen, het maakt niet uit. En traplopen dus.  Plotseling vervult de aanwezigheid van trappen een rol op het toneel van de volksgezondheid. Maar afgezien daarvan kan een prominente trap aan de binnen- of buitenzijde van een gebouw een blikvanger en ruimtelijke sfeerbepaler van belang zijn.

Als het om prominente trappen gaat, dan zit het in het nieuwe Bredase centraal station wel snor. De natuursteen met metaal-houtenleuningtrappen die vanaf de (verdiepte) begane grond naar de perrons leiden, mogen er zijn. En ze liggen onmiddellijk in het blikveld van de reizigers die de poortjes, op weg naar de trein, net gepasseerd zijn. Aan de overzijde van de trappen bevinden zich lift en roltrap, die springen wat minder in het oog. Ook vanaf de perrons maken veel reizigers een keuze voor de trap. Er worden dus heel wat gezondheidsbevorderende meters op die trappen afgelegd.

Vanuit esthetisch oogpunt valt het te begrijpen, maar jammer is het wel dat alleen aan de zijkanten van de immens brede trappen leuningen zijn bevestigd. Wie enigszins onvast ter been is, zal niet makkelijk voor (het midden van) de trap kiezen. En zelfs voor de geoefende lopers is het op de trap oppassen geblazen om niet het slachtoffer van een struikelpartij te worden. Een leuning midden op de trappen zou de capaciteit, de toegankelijkheid en het veiligheidsgevoel van de trappen vergroten. Ruimte zat. Dat zou mogelijk nog meer mensen uitnodigen de trap eens vaker te pakken.

Als bezoekers aan Breda zin hebben, kunnen ze ook nog maanden trainen op de noodtrap buiten die over de treinsporen naar het centrum leidt. Die trap verdwijnt pas als de nieuwe stationsdoorgang naar het centrum klaar is. Die trap is een horde van formaat die veel mensen afschrikt. Maar dat is weer een ander verhaal.

Guido van der Kroef is fotograaf, schrijver en psycholoog. Hij heeft een bijzondere belangstelling voor de wisselwerking tussen mens en omgeving.