Snelheidsmeting op Ginnekenweg: rijd rustig!

Of ik wat wil schrijven over auto´s die voorbij racen. Overdag. Midden in de stad. Op momenten dat het toch al druk is, bijvoorbeeld als je onderweg bent naar school of terugkomt van het sporten.

Het verzoek komt van zoonlief. Hij heeft tijdens verkeersles op school meegedaan aan een snelheidsmeting. Het experiment was op de Ginnekenweg, maar had net zo goed elders in Breda kunnen plaatsvinden. Ik houd zijn verzoek af: “Goed onderwerp, maar ik schrijf over werken en ondernemend leven in Breda.” Daar neemt hij geen genoegen mee: “Schrijven ís toch jouw werk?” Met weinig moeite ben ik om. Vooral omdat mij elke week hetzelfde opvalt als ik als brigadier – op diezelfde Ginnekenweg - kinderen help om veilig over te steken als zij op weg naar school zijn. Toch check ik hoe hij zo zeker denkt te weten dat die auto´s te hard rijden. Dan houdt hij een blad met meetgegevens voor mijn neus, inclusief een omrekentabel. “We hebben het gemeten.”

Onder mom van observeren kun je leren, had hij van zijn juf opdracht gekregen om samen met klasgenoten een half uur op vrijdagmiddag de snelheid van auto´s te meten met een stopwatch. Er werd gemeten over een afstand van vijftig meter. De seconden per auto werden opgeschreven en omgerekend; hoe minder seconden, hoe hoger de snelheid. De helft van de twintig auto´s reed sneller dan de toegestane snelheid van dertig kilometer. Daarom een dwingend verzoek naar aanleiding van deze snelheidsmeting: rijd rustig!