Nomaden

‘Eigenlijk zou het fijn zijn als jullie een weekje weg zouden gaan. Uit jullie huis. Zodat wij onze gang kunnen gaan en we geen risico lopen met ongelukkige voetstappen of valpartijen. Bovendien is het voor de gezondheid ook beter. Kwalijke dampen enzo…’

De vloerenman haalde nonchalant zijn schouders op. Hij keek ons aan alsof het de normaalste zaak van de wereld was om met je gezin een week uit huis te gaan. Alsof we dat regelmatig deden en waarom dus nu ook niet.

Verbijsterd keek ik hem aan. ‘En hoe had je dat dan gedacht?’ vroeg ik nieuwsgierig. ‘Oma? Opa? Broers of zussen? Je zult toch wel familie hebben in de omgeving?’

Ik schudde nee en legde hem uit dat we zo’n typisch nomadengezin waren. Vanwege werk en studie verkassen we, in tegenstelling tot onze ouders en broers.

Hij knikte instemmend. Hij kwam ook van ver. ‘Maar,’ zo hield hij vol, ‘het is echt niet verstandig om in huis te blijven. Het storten van een vloer vergt veel precisie en jullie zijn ’s avonds high van de geur.’

Nadat hij weg was overlegden we, niet voor één gat te vangen. We moesten gewoon naar het werk, de kinderen naar school en universiteit, hoe gingen we dat nu doen? De oplossing was eenvoudig en viel bij iedereen in goede aard. Waarom niet een midweek op vakantie in eigen woonplaats? Weg van ons werkhuis, dichtbij genoeg om de boel in de gaten houden, bovendien kon iedereen doorgaan met zijn of haar dagelijkse bezigheden.

In de week zelf verhuisden we ons huishouden een kleine drie kilometer verderop. Voor een week was de Katjeskelder ons tweede huis. Ik kan het iedereen aanraden! Zelfs zoiets eenvoudigs als boodschappen doen wordt ineens een klein feestje.

Een week lang voelde ik me toerist in eigen supermarkt. De terrasjes in hartje Breda waren ineens weer nieuw, hoewel we er al maanden wekelijks voorbij haastten. Een ritje naar de bieb was zo gemaakt en een week en drie boeken verder hadden we een mooie vloer, een bruin gezicht van de vroege zon en waren we volledig uitgerust.

Volgende week verplaatsen we ons huishouden tijdelijk naar Twente, de geboortestreek van mijn lief. Iets verder weg dan Oosterhout, maar zeker ook de moeite waard.

Ik spreek u over twee weken weer.
Ajuus.