In Tuinzigt vliegen de waterballonnen je om de oren

TUINZIGT – In deze serie gaan de verslaggevers van BredaVandaag.nl ouderwets in de wijk op pad met de vraag wat de Bredanaar bezighoudt deze zomer. In dit deel de wijk Tuinzigt.

Een typische volksbuurt. De juiste omschrijving voor een gedeelte van Tuinzigt. Ouderen zitten op plastic stoeltjes buiten, kinderen rennen over straat en er hangen wat jongeren rond. Iets verder naar het noorden worden de huizen groter, de straten stiller en de tuinen netter. In het zuiden staan de ouderenflats naast elkaar.

In de Olmstraat is een groepje jongens druk aan het voetballen. Van een afstandje lijkt het een strijd op leven en dood, om de eer van de straat. Müslüm vertelt: “We zijn eigenlijk elke dag wel aan het voetballen. Ik win altijd, want ik ben de grootste.” Heftig ontkennen zijn vriendjes. “Niet waar, jij wint niet altijd. We voetballen wel vaak. Maar soms ook verstoppertje, of tikkertje”, zegt Michel.

De Ahornstraat is normaal gezien ook gevuld met spelende kinderen. Vandaag is het rustiger, zegt mevrouw van Dijck. “Het is hier een echte volkswijk. Ik zit meestal lekker aan straat, in de zon. Dan kun je de hele middag naar spelende kids kijken. Verderop hebben ze een tent gebouwd, dan kunnen kinderen ook met slecht weer buiten zijn. Als de zon schijnt, dan vliegen de waterballonnen je om de oren.”

Zo druk als het midden in de wijk is, zo rustig is het op het sportcomplex van voetbalclub TVC Breda. Er zijn maar twee mannen aanwezig: Frans Krol en Guust Smit, beiden bestuursleden van de vereniging. “Wij zijn eigenlijk de hele zomer bezig met klussen op de club. Alles moet in orde worden gemaakt om de mensen bij aanvang van de competitie netjes te kunnen ontvangen. We zijn hier dus bijna elke dag.” En dat is niet alleen deze zomer. Krol zit al 35 jaar bij de club, Smit al vijftig jaar. “Ach, vrijwilligers zijn nodig. Het zijn vaak dezelfde, maar we vinden het allebei hartstikke leuk.” Op het moment dat BredaVandaag.nl het terrein verlaat, gaan beide mannen weer hard aan het werk.

Tuinzigt lijkt een wijk waar altijd wel wat bedrijvigheid te vinden is. Nooit rustig, nooit echt stil. Er is ook genoeg te zien, van tenten in straten tot perfect bijgehouden tuintjes of een enorme radio-antenne in de Meidoornstraat, waar helaas niemand thuis was. De speeltuintjes en voetbalveldjes zijn platgetrapt door spelende kinderen en inde Westertuin lopen, net als over de nabijgelegen veldjes overigens, meestal veel honden en baasjes.

In de Palmstraat doet meneer Van Zundert het wat rustiger aan. “Ik doe eigenlijk helemaal niets deze zomer. Ja, ik volg de Olympische Spelen wel. Dat vind ik mooi, vooral zo’n Vos die dan goud wint. We doen het best goed. Verder komt mijn broer soms langs, dan drinken we een bak koffie en ouwehoeren wat.”

In de schaduw van de flats aan de Wingerdstraat zitten de gezusters Labee ontspannen op een bankje. Allebei zijn ze gepensioneerd, dus er is genoeg tijd om met de kleinkinderen en de hond naar de speeltuin te gaan. “Verder fietsen we vaak, of gaan we een eind wandelen. We wonen dicht bij elkaar, dus zoeken elkaar geregeld op.” Een jongen die langsfietst schreeuwt een groet, waarop een van de zusjes zegt: “Ja, in Tuinzigt kennen veel mensen elkaar. Ik woon hier ook al 39 jaar, daar kan het ook aan liggen.”

Grotere kaart weergeven