Typisch Tuinzigt; feel good tv met een donker randje

  Column

Het gewone alledaagse leven van de buitenwereld naar binnen halen. Dat was de bedoeling. Maar met de tweede serie over Tuinzigt vliegen de makers een beetje uit de bocht.


Bij de eerste serie van Typische Tuinzigt geloofde ik nog in toeval. De timing van de opnames viel per ongeluk samen met de gemeenteraadsverkiezingen en het referendum over de sleepwet. Het had niets te maken met leedvermaak en de makers hadden gewoon mazzel dat de uitverkorene karakters bijna een karikatuur van zichzelf waren. Heel Nederland heeft zich toen met het bord op schoot fnuikend zitten vermaken. Vooral om de legendarische verontwaardiging van Jeanne toen bleek dat ze haar goedkeuring had gegeven aan de sleepwet. Jeanne dacht dat ze 'eens' moest aankruisen omdat ze het eens was met wat ze even daarvoor in het stemhokje gedaan had.

Maar nu de aasvreters van de EO wederom in Tuinzigt zijn neergestreken en nu het weer samenvalt met een verkiezingsdag, begin ik toch een beetje te twijfelen aan de zuiverheid van het format. Zelfs de voice-over doet geen enkele moeite om te verbergen dat hij met een schijnheilige harses dubbelzinnig gescripte stukjes tekst zit op te lezen. Het gebod 'gij zult niet oordelen' geldt voor de Christelijke fatsoenrakkers van de EO blijkbaar niet wanneer het over de zwakkeren in de samenleving gaat. Die mag je, voor het oog van de natie, ongestraft te kakken zetten.

Ik hoorde één van de hoofdpersonen, Co, maandag nog op televisie zeggen dat hij het wel leuk vond dat de tv-mensen weer op bezoek waren. Dat fragment zegt veel over Co. Maar het zegt nog veel meer over de onbeschofte gluiperds die hem vervolgens in de montagestudio genadeloos belachelijk in beeld brengen.

Typisch Tuinzigt. Typisch feel good tv. Het geruststellende idee dat er in de buitenwereld altijd mensen zijn die nòg minder van het leven begrijpen dan jij. Maar deze keer wel met een heel erg donker randje. Of waren dat de remsporen van een productiewagen met een 'Jezus leeft' bumpersticker en een Bijbel op de achterbank?

Babs Verstrepen