Franks filmtip: ‘Film vol humoristische stereotype homo-momenten’ | Bredavandaag | Hét nieuws uit Breda
Foto: Screenshot Youtube
Uitgelicht

Franks filmtip: ‘Film vol humoristische stereotype homo-momenten’

  Cultuur

BREDA - Wekelijks belicht Frank Spreuwenberg een film die in een van de Bredase bioscopen draait. Door afwezigheid van Frank wordt dit deze week gedaan door Ruud Smolders. Deze week The Boys in the Band. Te zien op Netflix.


The Boys in the Band is sinds gisteren te bekijken op Netflix. De film gaat over een groep van zeven homoseksuele vrienden die een feestje organiseren voor één van de heren. Tijdens het feest komt een ongenodigde gast langs wat voor veel reuring zorgt. De regisseur van de film is Joe Mantello, zelf ook openlijk homoseksueel. Voor een dergelijke film lijkt dit dus een goede keuze. Mantello regisseerde onder andere de films Take Me Out en Assassins waarmee hij beide een Tony Award won.

The Boys in the Band start met meerdere fragmenten, waarin je één voor één de zeven hoofdrolspelers te zien krijgt. Hierna is Michael (Jim Parsons) te zien, hij is zich aan het klaarmaken voor het feest dat hij die avond geeft voor Harold (Zachary Quinto.) Donald (Matt Bomer) komt binnengelopen en praat over wat dagelijkse dingen met Michael. Vanaf moment één is er ook geen twijfel over de geaardheid van de heren. In de film zijn alle heren erg stereotyperend neergezet. Alle karakters zijn in hun echte leven ook homoseksueel wat ervoor lijkt te zorgen dat de mannen makkelijk hun rol kunnen vertolken. 

Tekst gaat verder na de trailer.

Onverwachtse wending
Even later krijgt Michael een telefoontje van een oude vriend, Alan (Brian Hutchison.) Hij klinkt erg overstuur aan de telefoon en wil graag iets afspreken met Michael. Dit heeft Michael liever niet, hij lijkt zich te schamen voor het feit dat al zijn homofiele vrienden op bezoek komen. Daarnaast weet Alan niet dat Michael zelf ook homo is. De gasten druppelen vervolgens binnen. Larry (Andrew Rannells), Hank (Tuc Watkins), Emory (Robin Jesús) en Bernard (Michael Benjamin Washington.) De avond begint redelijk gemoedelijk op wat vileine opmerkingen links en rechts na. De heren hebben het naar hun zin en dansen wat terwijl ze wachten op Harold zodat hij zijn cadeau’s in ontvangst kan nemen. Harold is echter altijd erg laat. Ondertussen heeft Michael de heren ingelicht over het langskomen van Alan. Hij wil dat ze op het moment dat hij langskomt zich niet zo ‘gay’ gedragen. Alan belt even later echter weer af en de mannen kunnen dus het feestje vieren zoals ze normaal gedaan zouden hebben.

Op het moment dat Alan onverwachts toch langskomt schrikt Michael zich rot. Hij en een deel van de mannen staan net te dansen op hun eigen manier en dit valt stil wanneer zij Alan zien. Alan is niet zo’n fan van homoseksuelen. In het begin heeft hij zeker met Hank een klik, maar van Emory moet hij niets hebben. Emory is ook een wat uitgesproken over de top figuur. Uiteindelijk loopt een ruzie tussen Alan en Emory uit de hand en slaat Alan hem op zijn gezicht. Kort daarna arriveert de jarige Harold. De rust lijkt wedergekeerd. De mannen eten wat en Harold neemt zijn cadeaus in ontvangst. Niet veel later komt de chaos weer terug. Dat is sowieso een rode draad in de film. De heren gooien constant verwijten richting elkaar. 

Telefoonspel
Na wat heftige momenten besluiten ze een spelletje te gaan doen waarbij iedereen iemand moet gaan bellen om te vertellen dat ze van diegene houden. Er komt veel emotie vrij tijdens dit stuk. Michael denkt uiteindelijk ook te weten waarom Alan zo overstuur belde en waarom hij een hekel aan homo’s heeft. Hij zou namelijk zelf met zijn geaardheid vechten en verliefd zijn op een gezamenlijke vriend van hem en Michael. Daarom daagt Michael hem uit die vriend te bellen en te vertellen dat hij van hem houdt. Het lijkt te werken, maar Alan belt zijn ex-vrouw om zijn excuses aan te bieden en te zeggen dat hij haar terug wil. Na een heftige avond is iedereen zeer aangedaan en besluiten ze allen de rust op te zoeken. De film zit vol met humoristische stereotype homo-momenten die de heren prachtig neerzetten. Daarnaast is er genoeg drama vanwege de mooie en heftige momenten.