Een rondje door het Klooster aan de Nieuwstraat, november 2013. foto Wijnand Nijs
Een rondje door het Klooster aan de Nieuwstraat, november 2013. foto Wijnand Nijs

Er zit weer muziek in de Nieuwstraat (foto's)

  Economie

CENTRUM - De muziek kruipt voorzichtig tussen de kieren van het klooster aan de Nieuwstraat door naar buiten, begeleid door geklop, getimmer en gepraat. En dat is nieuw en bijna onverwacht. Sinds enkele maanden wordt er gewerkt in wat een vijfsterrenhotel moet worden. Een speurtocht door het pand.


Het is bijna tien uur deze morgen als Richard Schul in snelle pas komt aanlopen. Bodywarmer en bouwschoenen aan. Enkele weken geleden presenteerde de Bredase makelaar vol trots de start van de verbouwing, geholpen door het Nationaal Restauratiefonds. “Maar het is nog steeds spannend, de provincie moet de hypotheek nog goedkeuren.” Pas dan kan Schul weer relatief rustig slapen. “Nu word ik nog een keer per week gillend wakker.”

Historie
Drie Heeren en een Non gaat het vijfsterren onderkomen heten. Daarmee verwijst de ontwikkelcombinatie naar de rijke historie van het pand dat bestaat uit de herenhuizen Bruheze, Waelwijk en Assendelft, de Kloosterkapel en het Liefdesgesticht aan de Nieuwstraat.

In Bruheze, het middelste pand, komt straks de hoofdingang. De bouwingang is nu aan de rechterkant, eigenlijk bij het voormalige weeshuis dat er ook nog heeft gezeten. Later zaten daar, maar ook elders in het pand studenten opgehokt.

Bij binnenkomst val je van de ene in de andere verbazing. Verbazing over de onverwachte schoonheid, over het doolhof dat na talloze verbouwingen is ontstaan en over de staat van het pand. “Als we nu niet waren begonnen, dan was het niet meer nodig geweest”, zo bezweert Schul. Hij lijkt niks te overdrijven.

Rottende balken
Op diverse plaatsen zijn onder de verlaagde plafonds rottende balken te voorschijn gekomen. In de Kloosterkapel moet de houten kap inmiddels helemaal vernieuwd worden. De gestucte gewelven zijn grijs met bruine vlekken. “Schimmel. Groeit tien centimeter per week.”

In diezelfde kapel is de ‘stratenmaker’ bezig met de puzzel van zijn leven. De vloer wordt er steentje voor steentje uitgebikt. Hij is gelegd op zand. “En er moet straks vloerverwarming onder komen en dat gaat zo niet.” Voordat alles eruit gehaald wordt en in kratjes en richting het kantoor van Schul gaat voor opslag, is het gefotografeerd. De patronen moeten immers wel op dezelfde manier teruggelegd worden. Het levert ook verrassende tegeltjes op, zoals onder het altaar.

Zo’n 25 bouwers zijn bezig. In eerste instantie vooral met slopen. Vooral de nonnen blijken lustige verbouwers te zijn geweest. Nonnencellen van twee bij twee meter, een kapel in Huize Waelwijk op de eerste verdieping, aangelegd met spuitbeton tussen de eeuwenoude draagconstructie in. De bouwerkzaamheden tonen mooie doorkijkjes.

Studenten
Dat de gemeente in de laatste fase van haar eigendom besloot studenten in het pand te jagen, lijkt ook geen gelukkige keuze. ‘Met de deuren smijten’, staat ergens te lezen op een achtergebleven krijtbord. Niet met de deuren smijten, zal er gestaan hebben. Wandjes, toiletgroepen, verlaagde plafonds waar je ook maar kijkt. Dat laatste zorgt wel voor onthullingen, want als er zo’n verlaagd plafond uit komt, blijkt er niet zelden een prachtig, weliswaar verweerd, ornament achter te zitten. “Alle monumentale zuilen en ornamenten worden nagemaakt dan wel gerestaureerd.”

Verrassingen
Verrassingen genoeg. “In de tuin vonden we de oude trottoirpaaltjes, die moeten weer aan de Nieuwstraat komen. Ook de gietijzeren hekken lagen daar.” Schul kan ervan genieten, van dergelijke ontdekkingen. Ze stellen hem en het bouwteam echter ook weer nieuwe keuzes. Want wat ga je wel en wat ga je niet aanpakken. “Het moet binnen het bouwbudget”, is hij duidelijk.

Drie Heeren en een Non krijgt 85 kamers en moet in 2015 haar deuren openen. Pas dan zit er weer echt muziek in de Nieuwstraat.