Afbeelding
Foto: Uitgeverij de Bode

Aan de keukentafel met Hans van Baal: ‘Met kwaliteit win je altijd’

Door: Hans van Ooijen Algemeen

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Hans van Baal van Stukadoorsbedrijf van Baal. 

Laat me raden: je vader zat al in de bouw?
“Klopt, dat heb je goed gezien! Maar ik heb eerst wel een tussenstapje gezet: als het wat anders was gelopen, dan had je nu tegenover een bakker gezeten. Na de lagere school ben ik naar de GTS, ofwel de Gemeentelijke Technische School, in Breda gegaan voor een bakkersopleiding. Vraag me niet waarom ik daar ooit aan begonnen ben. Ik weet wel dat mijn ouders zo iets hadden van: nu ben je er aan begonnen en nu maak je het af ook. Ik vond het werk van mijn overbuurman, die stukadoor was, echter veel leuker. Na school en ook nadat ik een diploma had gehaald, ging ik veel met hem op pad. Ik verdiende ook een leuke cent en zo ben ik na mijn militaire diensttijd, ik was pas 17 toen ik daaraan begon, in de stukadoorswereld terecht gekomen.”

25 jaar geleden begon je je eigen bedrijf?
Klopt wederom. Op 7 juli vieren we dat het bedrijf dit jaar 25 jaar bestaat. Die stap naar het ondernemerschap was eigenlijk een hele logische. Ik had zo veel mensen die mij benaderden om na het werk nog even een klus te doen dat ik dacht: waarom ga ik dat niet ook gewoon overdag doen? Dus geen ingewikkelde ondernemingsplannen, gewoon handen uit de mouwen en werken. Tja, binnen 2 maanden had ik een eerste collega nodig en nog in het eerste jaar waren we met zijn drieën. Zo bleef het hard groeien, met wel eens een dip in een crisisjaar. Uiteindelijk werken we nu met ruim 30 mensen.”

Dat zijn heel wat vierkante meters stucwerk per dag!
“Ja, we werken veel voor grote aannemers. Zeg maar 80% voor bedrijven en 20% rechtstreeks voor particulieren. Door onze schaalgrootte kunnen we de grote projecten aan. Dit is geen opschepperij, maar een feit: dat kunnen onze kleinere concurrenten niet. Nou ja, concurrenten, zo zie ik mijn collega’s eigenlijk niet: de taart is groot genoeg voor iedereen en gelet op de wijze waarop het bedrijf nu in de markt staat vrees ik echt niet voor onze marktpositie.”

De bekende hoogmoed voor de val? 
“Ik snap dat je dat zegt, maar als ik iets niet in me heb, dan is het wel naast mijn pantoffels gaan lopen. Ik ben gewoon een hard werkende ondernemer, die denkt in oplossingen en niet in problemen. Soms misschien wat ongeduldig, maar ik zie de kansen op de markt altijd wel. Kijk een fikse economische crises kan altijd, maar onder normale marktomstandigheden handhaven wij onze positie wel. Je afspraken nakomen en kwaliteit leveren zijn de hele simpele uitgangspunten: met kwaliteit win je altijd.

Bij stukadoors denken veel mensen aan de Oost-Europeanen die voor een habbekrats diensten aanbieden en binnen een maand denk je ernstige haarroos te hebben, maar dan is het stucwerk dat naar beneden dondert….
“Haha, tja, wat moet ik daar van zeggen. Ja, er is een grote stroom van Oost-Europese werkzoekenden en daar zit inderdaad het nodige kaf tussen het koren. Maar dat heb je bij mijn Nederlandse collega’s ook wel hoor, niets ten nadele van mijn vele goede collega’s. Weet je wat het is: ik denk dat we niet zonder arbeidsmigranten kunnen. We focussen ons allemaal op de arbeidsimmigratie hier, maar vergeet niet dat over de hele wereld bevolkingsgroepen zich verplaatsen voor betere werkomstandigheden. Ik zeg niet dat de immigratie politiek in Nederland nou helemaal top is, maar we hebben wel vakmensen nodig en die gaan we naar mijn overtuiging niet meer alleen uit onze eigen jeugd halen.”

“Wat ik daarnet zei is misschien een mooi voorbeeld van het denken in oplossingen en niet in problemen. Vijf jaar gelden hadden we ook een schrikbarend tekort aan handjes. Ik ben toen een tweede bedrijf gestart, te weten Opleidingscentrum West-Brabant. Jaarlijks leiden we 15 tot 20 jongeren op die in het reguliere onderwijs niet aarden. Heel leuk en dankbaar werk, al kan de bureaucratische achterkant van die tak van sport wat mij betreft wel wat minder. Dat vind ik toch ook de enige kanttekening die ik bij ondernemerschap kan plaatsen: de bureaucratische rompslomp waar je als ondernemer regelmatig toe wordt gedwongen. Soms heb je wel eens het idee dat je niet toe komt aan wat toch gewoon het leukste is: ondernemen! Maar goed: ik heb nog iedere dag veel plezier in mijn werk!”

En je mensen ook? Of kiezen die in toenemende mate voor het ZZP-er schap? 
“Nee, gelukkig niet. Ik ben echt heel blij met; en trots op het team dat we hebben. Mensen die korter dan 10 jaar bij ons werken, die zijn er bijna niet. Ik denk dat dat wel genoeg zegt. Je kan er lang en breed over praten, maar zonder onze mensen is het bedrijf gewoon niets”.

“Dat mensen in zware beroepen zo lang moeten doorwerken in Nederland vind ik verkeerd geregeld. Vind je het gek dat als iemand z’n hele leven zwaar stucwerk heeft gedaan er wel eens een blessure op latere leeftijd optreedt? En dan krijg je toch vaak een hoop chagrijn over en weer, wat eigenlijk niemand wil. Maar goed, Ik zal waarschijnlijk wel niet meemaken dat dat verandert. Hopelijk mijn zoon wel: die heeft wel plannen om in de toekomst in mijn voetsporen te treden en mijn oudste dochter runt de opleidingstak eigenlijk al. Wie weet komen de jongsten daar ook nog bij. Hartstikke leuk allemaal, maar laten we niet te ver vooruitlopen: morgen om 05:15 uur gewoon weer de wekker en op 7 juli met z’n allen het 25-jarig jubileum vieren!”

Mooi gezegd! Tot slot de bekende vraag: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten? 
“Met Wim Hof, ook wel genoemd ‘The Iceman’. Hij ontwikkelde een methode waardoor mensen beter tegen kou kunnen. Zelf zit ik twee keer per week in een cabine bij Refreeze in Ulvenhout met een temperatuur van min 130. Het heerlijk, wat dat met je lichaam doet.”

Naam: Hans van Baal

Leeftijd: 51 jaar

Gehuwd met Monique, vader van Demi (23), Levi (18), Franske (11) en Luna (10)

Bedrijf: Stukadoorsbedrijf van Baal

Functie: eigenaar

Hobby: “NAC! Daarnaast sport en wandel ik graag en vind ik het leuk om een hapje buiten de deur te eten. Moet ook wel met de kookkunsten van mijn vrouw. Haha, nee hoor… samen uit eten is een gedeelde hobby!”