Wat is er aan de hand?
Vorige week hebben we vastgesteld dat de langdurige aanwezigheid van hogedrukgebieden boven het noordoosten van de Atlantische Oceaan en Scandinavië onder andere zorgden voor een droge mei en juni en recordwarmte in juni. Ten tweede zijn de temperaturen van het oppervlaktewater van de Atlantische Oceaan recordhoog. En ten derde door het wegschuiven van de hogedrukgordel ten westen van Afrika naar het noorden van de Atlantische Oceaan, wordt er geen Saharazand meer naar het zeegebied ten westen van Afrika geblazen. Saharazand functioneert als aerosolen. Als deeltjes die de warmte van de zon weerkaatsen. Ten vierde gelden voor de scheepvaart per 1 januari 2020 strengere normen voor de uitstoot van zwavel. Maar het is nog onzeker in hoeverre deze luchtkwaliteitsverbetering heeft bijgedragen aan de opwarming. En ten vijfde is El Nino al langzaam van start gegaan. Dat is een warme golfstroom voor de kust van Peru die eens in de 6 tot 8 jaar optreedt en een tijdelijke opwarming van het klimaat veroorzaakt. Er zijn nog veel meer zaken die een rol spelen. Volgens Brian McNoldy, een expert op het gebied van orkanen en zeespiegelstijging en verbonden aan de Rosenstiel School van de Universiteit van Miami, gebeurt er momenteel iets heel vreemds. "De mondiale luchttemperaturen in 2023 zijn tot recordhoogte gestegen. Ook de oceanen warmen op tot recordhoogten en er zijn geen tekenen dat dit zal stoppen. Het Antarctische zee-ijs staat op recorddiepte. En het kooldioxidegehalte in de atmosfeer bereikt in 2023 een nieuwe recordhoogte. Maar veel van deze records worden niet alleen gebroken, ze worden ook uitgewist.” Met hem kijken miljoenen mensen naar de dagelijkse nieuwe recordhoge kaarten. Ze kunnen hun ogen niet geloven![n]