Opening nieuw Oekraïens kindertehuis in Bavel: In klederdracht een nieuw thuis vieren
Door: Nele van den Broek AlgemeenBAVEL - Kinderen in Oekraïense klederdracht lopen vrolijk rond, vallen hun docenten in de armen en stoeien met begeleiders op het springkussen. Er hangt een gemoedelijke sfeer aan de Nijverheidsweg in Bavel, waar op zaterdag 12 april de opening van de nieuwe locatie van het Oekraïense kindertehuis wordt gevierd.
Na de inval van Rusland in Oekraïne werd het kindertehuis in 2022 aan de Lange Vore in Bavel gevestigd. De 25 kinderen moesten het pand uit omdat er een multifunctionele accommodatie wordt gebouwd. Hoewel het even wennen is, zijn de kinderen, die sinds twee weken op hun nieuwe locatie zitten, erg enthousiast over hun nieuwe thuis. Ze staan vandaag te springen om de gasten een rondleiding te geven.
Dans en dikke knuffels
Daria (31) is de directeur van het kindertehuis en heeft deze dag samen met haar collega’s georganiseerd. “Straks is er een officiële opening, waarbij ook de wethouder aanwezig is”, vertelt ze. “De kinderen hebben een programma voorbereid, waarbij ze de gasten gaan entertainen met onder andere dans, dat vinden ze geweldig. Maar nu eerst ontvangen de kinderen hun docenten en andere betrokkenen, aan wie ze hun nieuwe plek kunnen laten zien.”
De kinderen vliegen hun docenten in de armen - Nele van den Broek
Sergii (13) ontvangt vandaag onder andere zijn oud-begeleider Foad, die vanuit de Bredase stichting OpenDoor een tijd begeleiding bood aan de Oekraïense kinderen. Als Sergii en Foad elkaar zien vliegen ze elkaar in de armen. Ze zijn enorm blij elkaar weer. “Hé man, hoe is het, wat goed je weer te zien,” roept Foad, gevolgd door een dikke knuffel. “Wat heb ik je gemist.” Foad vertelt hoe Sergii zich heeft ontwikkeld: “Ik ontmoette hem en toen was hij nog echt een klein ventje. Hij sprak geen Nederlands en het was echt wennen in Nederland. En zie hem nu eens, echt een grote jongen geworden. We hebben een bijzondere band.”
Sergii poseert trots met zijn oud-begeleider Foad - Nele van den Broek
Daria benadrukt ook hoe snel de kinderen zich hebben ontwikkeld en hun leven in Nederland hebben opgepakt. “In het begin was het moeilijk voor de kinderen, vooral door de taal en het wisselen van scholen, omdat het voor sommige een zoektocht was een passende school te vinden. Nu spreken ze goed Nederlands en gaat het gelukkig veel beter. Ze gaan naar school, hebben vrienden en zitten bij een sportclub. Volgend jaar staat voor veel kinderen een nieuwe uitdaging te wachten: de overgang naar de middelbare school.”
Daria vertelt verder: “Vanwege de vele veranderingen die deze kinderen in korte tijd hebben meegemaakt, ben ik ontzettend blij dat we in Bavel kunnen blijven. We zijn hier vanaf het begin warm ontvangen en hebben alleen maar positieve reacties gehad.” Oksana (35), begeleider, deelt haar ervaring en voegt eraan toe: “Het is prachtig om te zien hoe de kinderen zich ontwikkelen. Het is echt mooi werk, en je krijgt zoveel knuffels en liefde van de kinderen.”
Vyshyvanka en Vriendschap
Sergii draagt vandaag een prachtig shirt aan met borduurwerk erop. “Dat heet Vyshyvanka en is allemaal zelf gemaakt”, vertelt hij. “We dragen het altijd in Oekraïne bij bijzondere gebeurtenissen. Sinds het daar oorlog is dragen we het weer vaker, het is echt iets Oekraïens.” Ook Viktoria (12) is gekleed in deze klederdracht. “Als meisjes dragen wij een geborduurd patroon op onze witte jurk, en we hebben rode linten in ons haar, dat hoort er ook bij.”
Viktoria loopt enthousiast rond in het nieuwe pand en wil met alle liefde de plek laten zien. “Ik woon hier met mijn 4 broers en zussen’, vertelt ze. Ze laat meteen de kamers zien van hen allemaal. Bij elk van hen hangt een foto van alle broers en zussen samen boven het bed die ze in elke kamer aanwijst. ‘Het is hier gezellig en de begeleiders zijn super leuk’, zegt ze, terwijl ze de rondleiding vervolgt naar de keuken. “Wil je trouwens een gebakje? Ze zijn allemaal zelfgemaakt.”
Ook Kirill(13) laat trots zijn kamer zien. Er liggen drie grote vishengels op zijn bed uitgestald. “Dat is mijn hobby. Ik heb wel eens zo’n grote snoek gevangen”, zegt hij, terwijl hij met zijn handen de lengte van de vis aangeeft. Kirill maakt een rondje door zijn kamer die hij, in tegenstelling tot veel kinderen, helemaal voor zichzelf heeft: “Ik heb er allemaal plantjes weggezet en foto’s opgehangen om het leuk te maken”, besluit hij met glimlach.
