Eus met zijn laatste tekening: ‘Plezier gaat boven perfectie’
Eus met zijn laatste tekening: ‘Plezier gaat boven perfectie’ Foto: Addo Sprangers

Cartoonist Eus Roovers legt zijn stiften definitief neer

Door: Addo Sprangers Algemeen

ZUNDERT - Na vijf jaar wekelijks een herkenbare, eigenwijze en vaak ontroerende cartoon te hebben geplaatst in Weekblad de Bode en BredaVandaag, heeft Eus Roovers weloverwogen besloten de stiften definitief neer te leggen. “Het kostte me steeds meer energie dan het opleverde. De afgelopen tijd werd het meer worstelen dan genieten en dan weet ik: het is tijd om te stoppen met tekenen.”

Het begon toen Eus via een wederzijdse vriend in gesprek kwam met Monique Elst, één van de directeuren van Uitgeverij de Bode. “Daarbij wierp ik een balletje op: ‘Mocht je voor de krant ooit een cartoon nodig hebben, dan weet je me te vinden’. Niet veel later, in 2020, kreeg ik van haar een telefoontje op het moment dat een ontspanningspagina werd gelanceerd voor de uitgave BredaVandaag en de verschillende edities van Weekblad de Bode. Monique had bij het opzetje voor de ontspanningspagina al een willekeurige tekening van mijn website geplukt. Dat voelde serieus en het gaf me een gevoel van erkenning. Ze wisten wat ik deed en kenden mijn stijl. Dat voelde prettig. Ik hoefde er dus niet lang over na te denken.”


Juiste snaar

Wat volgde, was vijf jaar lang een vaste plek op de ontspanningspagina: met tekeningen die ogenschijnlijk simpel zijn, maar in combinatie met gewiekste en prikkelende woordspelingen altijd de juiste snaar raken. “Ik meen het oprecht, ik kan eigenlijk helemaal niet zo goed tekenen. Ik teken bewust onvolmaakt. Als het te netjes wordt, gebruik ik mijn verkeerde hand en teken ik met links. Maar die imperfectie is eigenlijk ook mijn boodschap. We leven in een prestatiemaatschappij waar alles maakbaar en perfect moet zijn. In de natuur zie je juist dat niet alles perfect is. Die imperfectie omarm ik juist. Het geeft mensen het gevoel van: ik kan niet zo goed tekenen, maar wat Eus kan, dat kan een kind nog wel. Dus ik óók. Je ziet dat ook wel bij voetballers die niet echt afgetraind zijn. Dat zijn vaak de culthelden omdat mensen er zich mee kunnen verenigen.”

Worstelen

Zijn onorthodoxe stijl maakt ook de cartoonkunst van Eus toegankelijk en herkenbaar. Toch verliep het de laatste tijd wat stroever met de creativiteit. “Dat was voor mij het moment om eerlijk te zijn. Als ik iets doe, doe ik dat voor de honderd procent. De afgelopen tijd werd het meer worstelen dan genieten en dan weet ik: het is tijd om te stoppen met tekenen. Anders lever ik iets in waar ik zelf niet meer helemaal achter sta.” Het besluit komt niet impulsief, maar na een periode van reflectie. “Ik heb meerdere keren een pauze ingelast, omdat het te veel werd in mijn hoofd. Nu weet ik zeker: dit is het juiste moment.”


ADHD

Die overvolle gedachten bleken niet uit het niets te komen. Vorig jaar kreeg Eus de diagnose ADHD, wat een verhelderend inzicht gaf in zijn eigen denkpatronen. “Ik weet nu beter wat ik nodig heb om mijn hoofd rustig te houden: buitenlucht, beweging, minder schermtijd. Tekenen vroeg veel van mijn mentale ruimte.” Wat de toekomst brengt, staat niet strak omlijnd. En dat is precies zoals Eus het graag heeft. Schrijven blijft, bijvoorbeeld voor de Bredase voetbalshow Bier en Ballen. Maar ook fysiek werk buiten, in de natuur of met sport, trekt hem. “Ik denk na over een combinatie van schrijven en iets doen met kinderen en beweging. Ook met mijn zoon, die net als ik vroeger, altijd met een voetbal bezig is.”


Bijzonder

Dankbaar kijkt Eus terug op zijn tijd bij De Bode. Niet alleen om het creatieve podium, maar ook om de betrokken reacties van lezers. “Vaak kreeg ik reacties waarvan ik dacht: wauw, dat het zó binnenkomt. Mensen herkenden zichzelf in mijn werk, soms heel onverwacht.” Juist die menselijke verbinding, zonder sociale media, maakt zijn periode bij Weekblad de Bode voor hem bijzonder. “Het was persoonlijk en oprecht. Als er kritiek kwam, was dat altijd netjes en onder eigen naam. Er zit liefde in mijn werk, ik probeer niemand bewust te kwetsen.” Wat blijft, is zijn boodschap aan de lezers: wees niet bang voor imperfectie. “Leg de lat lager, of pleur ‘m gewoon weg. Simpelweg iets maken waar jij plezier aan beleeft, dat is het mooiste wat er is.”