Na 17 jaar stopt weerman Nico met schrijven voor BredaVandaag: ‘Mijn hoogtepunt is nu'
BREDA - Weerman Nico Koevoets houdt zich al jaren bezig met het weer in West-Brabant, een inmiddels bekende zin voor lezers van BredaVandaag. Na 17 trouwe jaren als vaste columnist en weerman heeft Nico besloten te stoppen. “Ik stop liever nu ik die keuze nog zelf kan maken”, zegt Nico Koevoets (59).
DOOR EVA CRIELAARD
Nico Koevoets is, zoals hij het zelf zegt, ‘geboren met het weervirus’. Al sinds jongs af aan kijkt hij naar het weer. “Ik ben uiteindelijk ook weerelementen gaan noteren in een schriftje. Dat deed ik voor het eerst op 22 februari 1978. Toen nog in Hoogerheide maar inmiddels woont hij al bijna dertig jaar in de Haagse Beemden in Breda. Ik noteerde zaken als de temperatuur en de neerslag. Ik was toen 12 jaar oud”, zegt Nico.
Specifiek de winter van 1978-1979 maakte een grote indruk op Nico. “Het was een hele strenge winter met heel erg veel sneeuw en ijs. Daar begon het voor mij pas echt.” Zijn passie voor het weer is door de jaren heen steeds meer gegroeid. “Ik wilde heel graag weerman worden, maar ik was niet zo goed in vakken als natuurkunde en wiskunde. Ik ben uiteindelijk hobbymatig toch een beetje beroepsmatig bezig geweest.”
De klimaatcolumn
Nico start in 1988 met het schrijven van weerberichten voor De Zuidwesthoek en schreef later onder andere voor Brabants Nieuwsblad, BN/DeStem en Haagse Beemden Nieuws. Hij heeft door de jaren heen veel gedaan als weerliefhebber en is nog steeds actief als vrijwilliger op verschillende terreinen. Uiteindelijk komt hij in 2009 terecht bij BredaVandaag. Hij schrijft hier weerberichten en een klimaatcolumn. Over zijn klimaatcolumn zegt Nico: “Mensen vonden het soms negatief. Maar ik ben geen pessimist, ik ben een realist. Ik ben uiterst bezorgd over het klimaat. Dertig jaar geleden zei ik al dat er door de mens veroorzaakte veranderingen zouden gaan komen. Mijn voorspelling komt helaas ook uit en gaat steeds sneller. Over de hele wereld zie je toenemende problemen met overstromingen, droogte en ga zo maar door.”
Als Nico de vraag krijgt of er een column is die voor hem extra bijzonder is geweest, moet hij lang nadenken. “Nee”, zegt hij dan. “Alle columns waren voor mij even bijzonder, ze kwamen stuk voor stuk recht uit het hart.” Zijn laatste klimaatcolumn verscheen in de editie van 27 februari. Hij kijkt tevreden om zich heen. Hij zit op zijn bank midden in de woonkamer en om hem heen heeft hij alle stukken, schriftjes, weerberichten en columns uitgespreid die hij door de jaren heen heeft geschreven. “Ik denk dat mijn hoogtepunt nu na 38 jaar pas is. Als ik nu zo om me heen kijk, denk ik: jeetje, heb ik dat allemaal gedaan?”
De reden om te stoppen
Toch stopt Nico met het schrijven van zijn weerberichten en columns. In juni wordt hij 60 en door de ziekte van Parkinson wordt het steeds lastiger om zijn stukken te schrijven. "Wat ik vroeger kon schrijven in een half uurtje, daar doe ik nu anderhalf uur over. Mijn vingers trillen heel erg en ik heb pijn in mijn onderarmen en ellebogen. Daarnaast is stress slecht voor iedereen, in het bijzonder voor mensen met Parkinson. Het is dus fijn dat ik straks geen deadlines meer heb. En het is een mooie gelegenheid om het stokje door te geven aan een jonge generatie met frisse ideeën”
Ondanks dat Nico stopt met schrijven voor BredaVandaag, zal hij het weer nooit helemaal loslaten. Hij heeft inmiddels zo veel informatie over het West-Brabantse weer en klimaat dat hij nog graag een aantal boeken zou schrijven. "Ik ben hiermee geboren en ben ook niet goed in stilzitten. Ik denk wel dat dit een goed moment is om te stoppen voor BredaVandaag. Ik kan die beslissing nu namelijk nog zelf nemen. Ik zou niet willen dat de redactie dat op een dag voor mij moet doen.”[n]
