Aan de keukentafel met Monique van der Veer: ‘Ik zie de kracht en waarde van de mensen om mij heen’

Breda is een dynamische stad die bruist van de ondernemers. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we in gesprek met Bredase ondernemers. Deze week: Monique van der Veer van The Green Submarine.

Je hebt sinds 2021 je eigen plantenwinkel, The Green Submarine. Is dit een droom die je altijd hebt gehad?
“Ik heb geen specifieke achtergrond in planten, dat is echt gaandeweg op mijn pad gekomen. Ik kom uit Boskoop, het kwekersdorp, dus daar zit wel een vroege link met groen. Het zou in die zin met de paplepel ingegoten kunnen zijn, maar dan heel onbewust. Het zijn daar ook vooral buitenplanten, dus dat is echt een andere tak. Het is pas gaan kriebelen toen ik hier in Breda ging studeren en wonen. Je gaat je huis inrichten en daar kwamen steeds meer kamerplanten bij. Mijn toenmalige vriend heeft me op een gegeven moment echt een halt toegeroepen, een plantenstop. Maar ik begon in die tijd dus met stekken en ging me inlezen over het verzorgen van planten. Dat is in de jaren erna steeds meer gegroeid. Ik werkte op een gegeven moment in Den Haag en had daar standaard een avocadopit of ander plantenproject op mijn bureau staan. Maar wel echt nog als hobby.”

Je bent dus van een kantoorbaan naar een eigen zaak gegaan, hoe is dat op je pad gekomen?
“Ik heb toerisme gestudeerd aan de NHTV in Breda. Binnen die opleiding ben ik de marketingkant opgegaan. Mijn zusje werkte toen in Den Haag bij een creatief bureau en via haar heb ik daar een jaartje op kantoor gewerkt. Daarna kwam ik bij Van Oers terecht in de marketingcommunicatie, vooral op het stuk fusies en overnames. Ik merkte al redelijk snel dat het niet helemaal bij me paste, ik kon mijn creativiteit er niet goed in kwijt. Dan ga je nadenken over wat dan wel. Ik had tijdens mijn studententijd bij Pathé gewerkt, waarin ik het stukje gastvrijheid heel leuk vond en dat zit natuurlijk ook in toerisme. Ik heb ooit ook weleens gezegd dat ik later mijn eigen lunchtentje wilde, een soort buurthuis, community-idee. Op vakantie bezocht ik altijd botanische tuinen en plantenwinkeltjes. Ineens klikte het allemaal met die planten en iets voor mezelf beginnen. Dat is nu alweer vier jaar geleden.”

Van een kantoorbaan naar een winkel runnen is even schakelen qua werkzaamheden, hoe heb je dat aangepakt? 
“Toen ik in Den Haag werkte, zat daar een plantenzaak in het centrum, Filya Indoor Garden. In de pauzes ging ik daar weleens een plantje halen. De eigenaresse kwam uit Hazerswoude, ik uit Boskoop, een dorp ernaast, dus zo raak je aan de praat. Zij stopte op een gegeven moment met haar winkel, dus ik kon toen veel inboedel van haar overnemen en zij heeft me ook heel veel informatie gegeven. Dat was heel fijn. En verder is het vooral veel zelfeducatie. Ik ben geen specialist, ik weet wel heel veel van planten, genoeg om een winkel te draaien. Ik leer zelf nog elke dag doordat ik tegen dingen aanloop en dat ga uitzoeken. Daar ben ik ook gewoon transparant in, dat het meer in passie zit dan in vakinhoudelijke kennis. En dat wordt eigenlijk veel beter ontvangen, mensen vinden dat leuk.”

Wat was het idee achter de naam The Green Submarine?
“Voordat ik begon met de winkel, had ik al deze naam bedacht. Ik wilde eigenlijk online een soort blogportfolio maken in combinatie met die plantenhobby. Dat wanneer je ergens solliciteert, je kunt laten zien, dit kan ik en dit vind ik leuk. Het was een passieproject. En bij de naam dacht ik, leuk die link met muziek, je kunt er van alles mee; duikt op, duikt onder. Alleen was het hele idee om dat toen anoniem te doen. Het moest zeg maar onder water, het ging niet om mij, maar om het duiken in de wereld van planten. Dat anonieme is niet helemaal gelukt toen ik met de winkel begon en mijn hoofd op iedere poster moest. Inmiddels is mijn gezicht sterk aan het merk verbonden. Terwijl het eigenlijk dus echt ooit bedacht is als duikboot, als iets onder de radar.”

Kun je een dag uit jouw dagelijkse leven omschrijven?
“Elke dag is enorm verschillend, dat maakt het ook leuk. De maandag is altijd echt beunen. We rijden dan heel vroeg naar de groothandel om in te kopen, want voor elf uur moet alles zijn gelost. Dan is het nog inkoopverzoekjes uitrijden, bedrijfsadviezen, alles opruimen. Op die dag zit het meeste deadlinewerk. Gelukkig heb ik een hele lieve moeder die mij hier altijd mee helpt. Dan op dinsdag doe ik onderhoudsafspraken en verder houd ik deze dag flexibel voor allerlei afspraken. Op woensdag en donderdag probeer ik zoveel mogelijk computerwerk en administratie te doen. Social media en marketingzaken doe ik eigenlijk allemaal tussendoor. Richting het weekend wordt het echt drukker in de winkel, dus dan kom je eigenlijk nergens anders aan toe. Het is af en toe wel een beetje puzzelen en zoeken, maar ik heb gelukkig veel hulp uit allerlei hoeken. Ik doe het op papier alleen, maar het voelt nooit alsof ik het helemaal alleen doe door de hulp van mijn moeder en goede vrienden.”

Naast de winkel ben je ook nog actief met allerlei projecten, hoe ontstaat dat en hoe kies je?
“Klopt, ik dacht wel, het eerste jaar ga ik gewoon de winkel maar eens draaien. Ik had dat nog nooit gedaan, dus ik wilde eerst dat goed onder de knie krijgen. Het jaar daarna kwamen daar adviezen bij voor B2B en B2C. Die particuliere adviezen heb ik uiteindelijk omgezet naar inkoopverzoekjes, want daar ging te veel werk in zitten. Het B2B stuk is door de jaren heen steeds meer geworden, dus uitgebouwd naar relatiegeschenken, onderhoudscontracten, dat soort dingen. En na het derde jaar ben ik ook met workshops begonnen en nog meer aan het merk gaan bouwen. Ik heb altijd wel een globale focus, maar die kan ook snel omslaan, want soms komen er gewoon hele leuke dingen op je pad juist als je daar voor open blijft staan. Wat bijvoorbeeld niet op de planning stond, was het Wildgroei Festival bij Park ’t Zoet eind deze maand. Dat is ontstaan door een gezellig gesprek met Tim. Ik krijg daar dan gelijk energie van en dan wordt het gewoon geregeld.”

Je runt de boel alleen, maar je doet heel veel. Wat is je geheim?
“Ik denk dat ik goed zie wat de kracht en waarde is van de mensen om mij heen. Ik zie wat iemand kan, wat iemand leuk vindt en dan is er vaak automatisch zo’n haakje van, misschien kunnen we daar samen wat in. Ik zie wat we voor elkaar kunnen betekenen. Dan ga ik bedenken hoe ik daar op in kan spelen, daar zit mijn creativiteit in. In die samenwerking zien. Een goed voorbeeld is ook dat ik destijds hulp heb gevraagd aan de eigenaresse van de plantenwinkel in Den Haag. In die zin hebben “brutale” mensen de halve wereld, maar ik geloof ook heel erg in wie goed doet, goed ontmoet. Het gaat om het elkaar gunnen.”

Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
“Ik zou graag om tafel gaan met Massive Attack. Een band die bijzonder en vernieuwend is omdat ze op meerdere niveaus tegelijk pionieren: muzikaal, visueel én maatschappelijk. Ze maken niet zomaar goede muziek, maar creëren een ervaring met lagen die je niet alleen hoort, maar ook voelt, ziet en echt beleeft. Vorig jaar vestigden ze met hun evenement Act 1.5 op Clifton Downs in Bristol een wereldrecord voor de laagste CO2-uitstoot van een evenement van deze omvang. Ze combineren hun passie voor muziek met echte impact op onze wereld. Super inspirerend!”

Naam:
Monique van der Veer

Bedrijf:
The Green Submarine

Woonplaats:
Breda

Hobby’s:
Muziek, cultuur, natuur, ondernemen en natuurlijk (kamer)planten!

Duikt op:
“Ik wilde meer doen met al mijn creatieve uitspattingen en alle dingen die ik gaaf vind die meer in de hoek van cultuur, verbinding en muziek zitten. Dat doe ik nu onder het concept ‘The Green Submarine Duikt Op’. Dit voorjaar heb ik samen met Ron Hendrickx een intiem buitenconcert georganiseerd bij zonsopkomst in het Mastbos. Dit soort dingen ontstaan allemaal vanuit een wederzijds enthousiasme. Het is maar net wie ik ontmoet. Het Wildgroei Festival in Park ‘t Zoet op 29 juni is daar ook voorbeeld van.”