Hulpverlener Halil zag de sprankel verdwijnen uit de ogen van Milou (17)
Door: Hanneke Marcelis Algemeen UitgelichtBAVEL - Het is deze maand twee jaar geleden dat de 17-jarige Milou uit Bavel euthanasie kreeg vanwege ondraaglijk psychisch lijden. Als hulpverlener was Halil Osman intensief betrokken bij Milou’s leven én haar dood. “In het begin zei ik: als het aan mij ligt, ga je niet dood. Maar gaandeweg besefte ik, het gaat er niet om wat ík wil.”
Halil Osman kwam via zijn werk terecht in het leven van Milou. Hij werkte op een meidengroep binnen een gesloten instelling. Daar leerde hij Milou kennen toen ze vijftien was. “Ze kwam binnen met een ellenlange geschiedenis aan hulpverlening. Vaak belandt een jongere pas bij in zo’n instelling als alle andere trajecten zijn uitgespeeld,” zegt Halil. “Dat betekent: het gaat niet meer thuis, het gaat niet met ambulante hulp, en de GGZ weet zich geen raad.”
Binnen gesloten jeugdzorg (JZ+), probeerden Halil en zijn collega’s weer structuur in Milou’s leven te brengen. “Opstaan, ontbijten, taken doen, naar onderwijs. Je probeert een ritme te creëren. En dat deed ik uiteraard niet alleen. We werkten destijds met een ontzettend hecht team van zo’n acht collega’s. Samen bied je 24 uur per dag zorg. Niemand doet het alleen.”
Op andere gedachten brengen
Als hulpverlener had Halil een duidelijk doel. En dat vertelde hij ook aan Milou. “Ik heb altijd gezegd: als het aan mij ligt ga jij niet overlijden. Punt. Er moet gewoon iets zijn op deze aardbol wat jou op andere gedachten kan brengen. Laten we daar samen naar op zoek gaan. Zo zijn we eigenlijk wel een beetje gestart. Want ook ik weigerde te accepteren dat er geen toekomst meer was voor Milou.”
Halil bouwde een bijzondere band op met Milou. Tijdens vele gesprekken. Maar ook juist tijdens de vele wandelingen waarin er juist niks gezegd werd. Langzaam drong bij Halil door dat er voor Milou misschien echt geen oplossing bestond. “Elke keer zakte ze verder. Het was als een kampvuurtje dat langzaam uitdooft,” zegt Halil. Het was niet één specifiek moment dat alles veranderde, maar een aaneenschakeling van signalen. “Een moment dat ik me wel goed herinner, is een foto die haar moeder Mireille mij stuurde. Ik keek in de ogen van Milou en ik zag niets meer. Geen sprankel. Geen hoop. Dit meisje was op. En ik besefte me toen ook: Ik kan wel zeggen: Als het aan mij ligt dan ga je niet dood. Maar het gaat er niet om wat ik wil.”
Op 2 oktober 2023 kreeg Milou op 17-jarige leeftijd euthanasie vanwege ondraaglijk psychisch lijden.
Reacties
Landelijk ontstond er ophef over het overlijden van Milou. Onder andere door een groep psychiaters en artsen die in een brief aan het Openbaar Ministerie aandrong op een strafrechtelijk vooronderzoek. Maar ook door vele mensen die het verhaal van Milou hoorden en reageerden: Hoe kan zo’n jong meisje nou geen toekomst meer hebben? Halil begrijpt dat. “Omdat ik er zelf in het begin ook zo in stond. Maar soms moeten we, juist ook als hulpverleners en behandelaars, eerlijk zijn en toegeven dat de oplossing er niet is. Dan moet je luisteren. En moet je naast iemand gaan staan. Milou was moedig. Mensen met een euthanasiewens zijn de dappersten die er bestaan. Je moet zoveel moed hebben om zo’n traject in te gaan, te blijven uitleggen, te blijven volhouden. Die strijd laat regisseur Bart Hölscher ook op indrukkende wijze, zonder oordeel, zien.”
Documentaire: Milou’s strijd gaat door
Op 2 oktober 2025, twee jaar na het overlijden van Milou, kwam de documentaire Milou’s strijd gaat door uit. Op 16 oktober is de NTR-documentaire is te zien op NPO 2. Ook Halil werkte mee aan de film. “Milou heeft aan haar ouders, maar ook aan mij, gevraagd om haar lijden een gezicht te geven. Om haar verhaal te vertellen. Dat doen we met deze documentaire.”
Als de documentaire op televisie verschijnt, hoopt Halil dat kijkers een belangrijke boodschap meenemen. “Iedereen kent wel iemand die worstelt. Sta stil. Ga er eens echt bij zitten. Niet oppervlakkig, maar luister. Zeg niet alleen ‘ik ben er voor je’, maar wees er ook écht. Oordeel niet meteen, en vul het niet voor iemand in. Ben er gewoon. Zoals ik ook tegen Milou zei: ik kan niet voelen wat jij voelt. Maar ik blijf bij je.”
NPO Doc: Milou’s strijd gaat door is op 16 oktober om 22:30 uur te zien op NPO 2 en op 16 November bij Omroep Brabant. Naar verwachting zal ook Filmhuis Breda de film gaan vertonen. Die datum is nog niet bekend. Bekijk de trailer hier.
113
Zelfdoding is doodsoorzaak nummer 1 bij jongeren onder de 30 jaar. Wil je praten over gedachten aan zelfdoding? Dat kan anoniem via Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Chat via 113.nl of bel gratis 0800-0113. Het telefoonnummer is 24 uur per dag bereikbaar.
