Jan Laban: 'Gevoel bij je werk is prima, maar uiteindelijk bepalen de cijfers of je ook succesvol onderneemt'
Jan Laban: 'Gevoel bij je werk is prima, maar uiteindelijk bepalen de cijfers of je ook succesvol onderneemt' Foto: collectie Jan Laban

Aan de keukentafel met Jan Laban: ‘Papier is nog steeds geduldig’

Door: Hans van Oijen Economie

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Jan Laban van Trichis Content en Creatie.

Een geboren en getogen Bredase ondernemer?
“Niet helemaal. Mijn wieg stond in Tholen. De middelbare school deed ik in Bergen op Zoom en de meao in Roosendaal. Ik heb een economisch/administratieve achtergrond. Na mijn militaire dienst heb ik de NHTV, de Nederlandse Hoge School voor Toerisme, gedaan. Zo ben ik dus in Breda beland en daar ben ik nooit meer weggegaan.”

“Tijdens mijn opleiding deed ik verschillende studentenbaantjes. Op enig moment vroeg een vriend aan mij of ik hem kon helpen met een grote klus die hij had voor de Gemeente Rotterdam. Dat was het uitgeven van een magazine voor de afdeling sport en recreatie. Daar is Trichis uit voortgevloeid.”

Klinkt niet als een jarenlang idee dat uitgewerkt werd in een doordacht ondernemingsplan? 
“Haha, dat was het ook zeker niet. Kijk, voor mij stond wel vast dat ik zelf wilde ondernemen. Ik kom uit een ondernemersgezin. Mijn vader had een schildersbedrijf. Ik wist dat ondernemen hard werken was, maar ik zag ook wel dat hij een bepaalde vrijheid had. Dat trok mij wel. Ik had geen ambitie om het schildersbedrijf over te nemen, maar het ondernemen is me wel meegegeven van huis uit.”

Niet bang destijds voor de risico’s van het ondernemerschap? 
“Nee, eigenlijk niet. Weet je, ik vertrouwde erg op mijn economische achtergrond en kloppende Excelsheets gaven mij veel rust. Als je een opdracht zorgvuldig uitwerkt en de plussen en minnen goed in de gaten houd, kom je een heel end. In zoverre moet je ondernemerschap ook niet groter maken dan het is. Ik denk dat dat in de basis nog steeds de kern van ondernemerschap is. Gewoon er bovenop zitten en heel duidelijk sturen op cijfers. Gevoel bij je werk is prima, maar uiteindelijk bepalen de cijfers of je ook succesvol onderneemt.”

Je onderneming was dus eigenlijk gebaseerd op één klant? 
“Tja, dat kan je eigenlijk wel zo zeggen, maar het ging daarna heel snel. Er meldden zich al gauw deelgemeenten en andere opdrachtgevers waar we ook magazines voor gingen maken. Om terug te komen op je vraag over de risico’s in het ondernemerschap: naast de cijfermatige sturing die je zelf kan geven, zijn veel dingen ook gewoon toeval en een beetje geluk hebben. Zo hadden wij heel veel geluk met een verhuurder die ons alle ruimte gaf om te groeien binnen zijn pand. Uiteindelijk zitten we nu met vijftien man. De hoofdvestiging is in Rotterdam en het verkoop kantoor zit in Breda.”

Het begrip ‘uitgeverij’ is breed. Kan je het nader toelichten wat je doet? 
“Zeker. Wij opereren vanuit twee uitgeverijen. Het uitgeven van boeken en kalenders aan de ene kant. Aan de andere kant zijn we uitgever van zogenaamde ‘sponsored media’. Je moet dan denken aan bladen als NAC Zaken, een huis-aan-huiskrant voor het Breda Jazzfestival of een periodiek in het Ginneken. Beide bedrijven werken samen met ons bureau Trichis Content en Creatie. Zo’n blad als NAC Zaken regelen wij dus van voor tot het einde. Wij zoeken adverteerders, zorgen voor de inhoud en de vormgeving en regelen het drukwerk en distributie.”

Heb je niet veel last van de digitalisering? 
“Ja en nee. Natuurlijk neemt het drukwerk af. Daardoor missen we wel wat marge op het drukwerk dat wij uitbesteden. Maar ook bij digitale communicatie blijven opdrachtgevers behoefte hebben aan professionals die hen steunen bij het maken van teksten en de presentatie van hun boodschap. Dat is de kern van ons werk en dat heeft minder last van digitalisering.”

“Digitalisering heeft ook wel voordelen. Vergeet niet, dat je vroeger met de oude druktechnieken vaak 1.500 exemplaren of meer van iets moest drukken om het rendabel te maken. Met de moderne druktechnieken, kan je met veel geringere oplages werken. We hebben bepaalde titels al heel lang op de plank liggen en drukken dan nog steeds kleine oplages bij. Papieren lezers zijn geen uitstervend ras: daar geloof ik niets van. Als scholier had ik ook een hekel aan het verplichte lezen van boeken. Maar naarmate je ouder wordt, zie je het belang van het leren van begrijpend lezen. Dat zal een belangrijke poot blijven in de opvoeding van toekomstige generaties. Daarnaast moet je niet vergeten dat content op papier toch een meer blijvende waarde heeft. Papier is -zoals dat zo mooi heet - nog steeds geduldig. De boekhandel floreert en uit onderzoek blijkt dat ook jongeren daar de weg nog steeds prima naar toe weten te vinden. Ik heb natuurlijk geen glazen bol, maar ik zie in ons vak de komende vijftien jaar niet echt schokkende wijzigingen. Huis-aan-huisbladen is een branche waarin je echt heel hard moet werken. Maar dat was altijd al zo. Daar komen nu namelijk ook hele andere zaken bij kijken, zoals de distributie. De hele ja/nee-sticker polemiek zorgt voor een turnaround.”

Is er iets wat je zelf heel erg graag zou willen uitgeven? 
“Ha, goede vraag! Nee, eigenlijk niet. Kijk, ik ben geen literaire uitgever. Zelf kan ik mij prima vermaken met een spionageroman of een thriller van John Grisham. Voor mij zelf leg ik de literaire lat niet hoog. Daar zit mijn ambitie op het gebied van uitgeven ook niet. Na al die jaren vind ik echter het creëren van een blad, het regelen van de content en de vormgeving nog steeds erg leuk.”

Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten? 
“Een dame die in Nederland niet bekend is, maar razend populair in Brazilië: Yvette Sangalo. Ze zingt in het Portugees, waar ik niets van begrijp, maar het is heerlijke muziek. Het swingt en ik word er meteen vrolijk van. Het brengt mij meteen in de sfeer van mijn favoriete vakantieland Portugal. Ik zou wel eens willen weten wat voor een vrouw achter deze artieste schuilt.”

Naam:
Jan Laban
Leeftijd:
58 jaar
Burgerlijke status:
Samenwonend met Danielle, vader van Tim (23) en Fenna (16)
Eigenaar:
van Trichis Content en Creatie
Hobby’s:
“Gezellig en lekker uit eten gaan. Ik golf regelmatig en sta één keer per jaar op ski’s. En, zoals gezegd, kom ik heel graag in Portugal: als de zon schijnt heb ik het al snel naar mijn zin.“