In een lange smalle woonkamer telt de zijkant het zwaarst

Als je in een rijtjeshuis woont, ken je de vorm van je woonkamer zonder erover na te denken. Aan de voorkant een raam of een erker, aan de achterkant tuindeuren, en daartussen een kamer die veel langer is dan breed. Halverwege zit meestal de trap of de meterkast, waardoor er een stuk wand wegvalt precies waar je iets zou willen neerzetten. Dat maakt het indelen lastiger dan in een vierkante kamer, want de breedte is het enige waar je echt zuinig mee moet zijn.

De lengte is het probleem niet
In een langgerekte kamer is ruimte genoeg, alleen zit die op de verkeerde plek. Je kunt er makkelijk twee zithoeken achter elkaar in kwijt, maar zodra je aan beide zijkanten iets tegen de muur zet, blijft er een gang over in plaats van een kamer. Twee mensen met een wasmand moeten er nog langs kunnen, en dat is uiteindelijk de maat die telt. Alles wat aan de zijkant staat gaat dus rechtstreeks van die doorloop af. Aan de kopse kanten is die druk er niet. Daar mag het voller. Wie de zijkanten leeg houdt en de korte wanden gebruikt, houdt daarom meer over dan wie alles netjes langs de lange muren zet.

Zitruimte in één blok houdt het midden vrij
Zitmeubels los verdelen over twee wanden werkt in zo’n kamer zelden, want dan staat aan beide kanten iets uit te steken. Voor zo’n kamer zijn hoekbanken met een lange en een korte zijde daarom een verstandige keuze, omdat alle zitplaatsen in één hoek bij elkaar blijven en de overkant helemaal vrij komt. De lange zijde gaat dan langs de wand zonder deur, en de korte zijde sluit richting het raam af. Wat overblijft is één brede doorloop van voor naar achter, en die loopt bij zo’n opstelling niet dwars door de zithoek heen.

De wand die overblijft is lang en ondiep
Tegenover de zithoek blijft meestal een lange strook muur over waar weinig diepte is. Daar past geen hoge boekenwand, want die maakt de kamer optisch nog smaller en steekt te ver naar voren. Een dressoir van ongeveer rugleuninghoogte werkt daar beter, omdat je blik er overheen loopt en de wand erboven vrij blijft voor een lijst of een lamp. Ondiepe modellen van veertig centimeter halen bovendien minder van de doorloop af dan een standaardmaat. Gesloten deuren houden het beeld rustig, en een blad van gehard glas of geolied eiken erop maakt de strook meteen bruikbaar.

Wat er met de doorloop gebeurt
Als beide keuzes gemaakt zijn, loopt er één rechte lijn van de voordeur naar de tuindeuren. Dat is precies de route die in een rijtjeshuis de hele dag gebruikt wordt, met boodschappen, met de was en met kinderen die naar buiten willen. Blijft die lijn vrij, dan voelt de kamer breder dan hij is, ook al is er geen centimeter bij gekomen. De meubels staan dan allemaal aan één kant, en wat overblijft is een strook waar je met een wasmand, een kinderwagen of een boodschappentas gewoon doorheen loopt.