Brik Festival: Waar jong en oud elkaar ontmoeten

Advertorial BREDA - Van 17 t/m 25 juni 2026 vindt de 10e editie van het BRIK Festival plaats in Breda. “Tussen jong en oud ligt soms een wereld van verschil. Verschillende ritmes, herinneringen en manieren van kijken. In onze samenleving worden voorstellingen bovendien vaak bewust gescheiden aangeboden per leeftijdsgroep: voor kinderen, jongeren of juist ouderen.”

BRIK wil juist onderzoeken wat er gebeurt wanneer generaties samen een voorstelling beleven. Want precies daar ontstaat iets waardevols.

Kinderen en ouderen zijn bij BRIK geen aparte doelgroepen, maar gelijkwaardige toeschouwers. Tijdens een voorstelling kijken zij samen, verwonderen zij zich samen en herkennen zij soms onverwacht iets van zichzelf in de ander. Juist non-verbaal theater maakt dat mogelijk. Zonder taal verdwijnen verschillen in leeftijd, achtergrond of ervaring even naar de achtergrond en ontstaat ruimte voor een gezamenlijke beleving.

Daarmee bouwt BRIK voort op een bijzondere ervaring tijdens de vorige festivaleditie. In samenwerking met Tamara Huilmand van Stichting De Ruimte werd een eerste intergenerationele ontmoeting georganiseerd rondom een voorstelling van Christelle Dreyer en dansers van de Stilte. Kinderen, families en ouderen (onder meer bewoners van het naastgelegen Martha Flora) beleefden samen een voorstelling in De Ruimte in de wijk Heuvel.

Wat volgde was meer dan een optreden: er ontstond een voelbare verbondenheid in de ruimte. Een ervaring die smaakte naar meer. Daarom zoeken BRIK en De Ruimte dit jaar opnieuw de samenwerking op.

Een bijzondere voorstelling binnen deze thematiek is The Bench van het Deense Teater Refleksion. Een ogenschijnlijk eenvoudig bankje vormt het middelpunt van ontmoetingen tussen mensen die elkaar soms vluchtig raken en soms werkelijk zien.

Ook de voorstelling Por raakt aan die ontmoeting tussen generaties. De voorstelling toont het contrast tussen twee werelden: een jonge jongen aan het begin van zijn leven en een oudere buurvrouw aan het einde ervan. Twee mensen die ogenschijnlijk ver van elkaar afstaan en wier levens toch langzaam met elkaar verweven raken. In kleine gebaren en stiltes ontstaat een kwetsbaar portret over nabijheid, aandacht en het verlangen gezien te worden.