BredaPhoto 2026 verkent troost en veerkracht in twaalfde editie
Door: Alisha Wenas CultuurBREDA – Sinds vrijdag 11 september is Breda voor de twaalfde keer het decor geworden van het internationale BredaPhoto Festival . Zes weken lang vult de stad zich met fotografie, video, installaties en kunstwerken rond het thema troost en veerkracht. Ruim veertig kunstenaars tonen werk waarin persoonlijke en gedeelde verhalen door een rode draad van hoop zijn verbonden.
Het thema ontstond toen het artistieke team samenkwam en over de vele crises sprak die wereldwijd spelen. “Soms heb je het gevoel dat je naar de frontlinie toe moet om te helpen”, vertelt curator Astrid Hulsmann. “Maar door middel van kunst en fotografie kun je óók troost en veerkracht bieden.” Onder de titel Our Songs Came Through krijgt dat idee uiteenlopende vormen in zowel individuele als collectieve werken.
Veel diversiteit tijdens BredaPhoto
Zo biedt De Fluisterwolk van kunstenaarsduo Hetty van Bommel & Thierry Raaij bezoekers een plek om hun dierbaren te herdenken. In deze glazen cabine in het Koepeldistrict worden bezoekers omringd door zacht gefluisterde namen van overledenen. Wie wil, kan zelf een naam inspreken die tussen de andere namen uit een ‘Praagse hoorn’ zal klinken. Het achterliggende idee: zolang namen blijven klinken, wordt niemand vergeten.
Shipwrecks of Empire van de Samoaanse kunstenaar Yuki Kihara is een installatie die in de koepel zelf te zien is. De vloer en achterwanden vormen een oceaan, waarin levensgrote archieffoto’s van Europese, Amerikaanse en Nieuw-Zeelandse scheepswrakken zijn geplaatst. Deze dienen als een tijdlijn van koloniale machtsstructuren in de Stille Oceaan en dragen een gevoel van zinloosheid met zich mee. “Ze kunnen beter opgeven”, benadrukt Kihara. Als tegengeluid varen traditionele Samoaanse vaartuigen de installatie binnen. Deze verwijzen naar de gemeenschappen die al eeuwenlang leren de oceaan met nederigheid te benaderen.
In Carré Chassé is A Memorial in Fragments van de Palestijnse fotograaf Majd Arandas te zien. Hij kwam om bij een Israëlische luchtaanval in Gaza. De ruimte hangt vol met telefoonfoto’s die Arandas maakte nadat hij zijn camera’s voor geld moest verkopen. Hij stuurde deze foto’s naar bezorgde dierbaren. “Het was een manier om te laten zien dat hij nog in leven was”, vertelt Hulsmann. De foto’s en bijbehorende berichtconversaties vormen samen een portret van een leven onder voortdurende dreiging, maar vieren tegelijk het leven dat Arandas leidde in verbondenheid met anderen.
Op zoek naar nieuwe verbindingen
BredaPhoto kent al jaren een groot aantal trouwe bezoekers. Voor deze editie zocht de organisatie naar manieren om nieuwe doelgroepen te betrekken. Hiervoor gingen ze nieuwe samenwerkingen aan. “Dit jaar is er ook een samenwerking met Bisdom Breda tot stand gekomen. Daar zijn we heel blij mee, omdat dit een paar jaar geleden nog niet lukte”, zegt directeur Friso Wijnen.
Ook in Bredase wijken waar het festival minder bekend is, zoekt BredaPhoto aansluiting. Kunstenaar Çiğdem Yüksel sprak vijf bewoners uit de Hoge Vucht die een steunpilaar vormen in hun buurt. Uit de ontmoetingen ontstond een vierdelig tapijt met tekeningen van de bewoners, dat bij binnenkomst in Carré Chassé direct te zien is. “Toen ik hen voor het eerst benaderde, waren ze verrast”, vertelt Yüksel. “Maar uiteindelijk heerste er vooral trots.”
Om een jonger publiek te bereiken, werkt BredaPhoto samen met meerdere scholen. Dit jaar leidde dat onder andere tot een project van Curio-studenten met fotograaf Sandra Minten, te zien op de binnenplaats van Nieuwe Veste. Zo wil BredaPhoto de nieuwe generatie een podium geven en laten zien hoe zij naar de wereld kijken.
Naast de tentoonstellingen zijn er ook veel activiteiten, waaronder filmvertoningen, literatuuravonden en workshops, waarmee BredaPhoto het thema tot 25 oktober verder verdiept.
