Natalie Christiaensen en Daan de Laat.
Natalie Christiaensen en Daan de Laat. (Foto: Len Poppelaars)

Op de werkvloer bij Daan en Natalie: ‘Geen mens is hetzelfde’

  economie

BREDA - Je brengt het grootste deel van je leven door op de werkvloer. Dan is het belangrijk dat je werk hebt waar je plezier aan beleeft en uitdaging uit haalt. In de rubriek ‘Op de werkvloer bij’ gaan wij in gesprek met mensen die passie hebben voor hun baan. Vandaag: Daan de Laat en Natalie Christiaensen.


Het is december 2021 wanneer Daan de Laat en Natalie Christiaensen hun Belgische praktijk ‘NeuroVisueel Centrum’ voortzetten op Nederlandse bodem. Ze vestigen zich in de Bisschopsmolenstraat in Etten-Leur. Rijdend door de straat waren ze gelijk gecharmeerd van de omgeving. Bij binnenkomst enthousiast over de ruimte èn het vertegenwoordigde de wens centraal gelegen te zijn voor zowel Nederland als België. We spreken ze over hun werkzaamheden binnen de praktijk, waar het aanmeten van een bril met prisma’s een rol speelt als hulpmiddel bij bijvoorbeeld dyslexie, whiplash, duizeligheid of migraine. 


Wat kan je vertellen over jullie specialisme?
Kort gezegd kijken we naar de samenwerking van iemand zijn ogen en hoeveel moeite deze samenwerking kost. Je zicht wordt deels aangestuurd vanuit de hersenen. Wanneer ogen onderling het beeld met een ander hoogteverschil zien, zal je lichaam dit intensief compenseren maar je kan dit ook corrigeren met een bril met prisma’s. Dit zorgt ervoor dat ogen veel makkelijker samenwerken, het verplaatst als het ware het beeld. Dat is de rode draad van ons specialisme. Wat ingewikkelder gezegd is dit het corrigeren van een visuele discrepantie. Vanuit onze passie weten we dat het onze valkuil is, om gelijk de diepte in te gaan wanneer iemand ons vraagt wat we doen. We vertellen graag uitgebreid wat we doen, dit klein maken valt mij niet mee. Zo hebben we heel veel punten om te controleren. Omdat geen mens hetzelfde is, maken we er vanaf de start maatwerk van.

Wat houdt deze start in?
We starten met een kennismakingsgesprek waarbij we gericht vragen stellen over de achterliggende klachten en de reden van komst. Eigenlijk luisteren we op ons gemak naar het hele verhaal, waarschijnlijk zit daar onze kracht. Zo vormen we een beeld of de klachten van deze persoon raakvlakken hebben met onze mogelijkheden, methodes en visie. Overigens heeft men zich vaak al georiënteerd via onze site. Of hebben we telefonisch al meer uitleg gegeven wat ze mogen verwachten. We zetten een aantal onderzoeken in, specifiek over de werking van de ogen. Ja, een meting voor een eventuele sterkte, nemen we standaard mee. Deze kennismaking is voor degene met een hulpvraag en voor ons prettig. Alleen wanneer we aanknopingspunten zien, plannen we een vervolg. Hier nemen we de tijd voor, we zien mensen meestal drie tot vier keer.

Welke hulpvraag horen jullie vaak?
Op dit moment zien we in onze praktijk vaak ouders met kinderen, waarbij sprake is van leesproblemen, dyslexie of een vermoeden van dyslexie. Dyslexie ligt breed, schrijven en lezen is hier maar een klein onderdeel van.

Wat bedoel je met dyslexie ligt breed?
Dat het in veel aspecten terugkomt, bijvoorbeeld bij het leren automatiseren. Wat je overigens ook tegenkomt bij dyscalculie. Aan de oorsprong van moeite hebben met automatiseren kan een visuele discrepantie liggen. Wanneer je ogen niet op gelijke hoogte het beeld weergeven, probeer je dit van jongs af aan te corrigeren. Echter dit lukt je onbewust simpelweg niet. Je herkent misschien de term ‘dansende lettertjes’? Daarom lezen sommige kinderen ook graag met een latje eronder, zorgt voor focus. Geen kind is trouwens hetzelfde, dyslexie laat zich op meerdere manieren zien. Ouders proberen een puzzel op te lossen: Waarom loopt het anders bij mijn kind en hoe kan ik het ondersteunen? Wij horen in onze praktijk vaak de ‘onderbuikgevoelens’, zegt Natalie. Daar mag je naar luisteren, weet ik uit persoonlijke ervaring.

Wat is je persoonlijke ervaring met dyslexie?
Ik ben zelf dyslectisch, antwoordt Natalie. ‘Op de lagere school dachten ze dat ik gewoon wat beter mijn best moest doen. Het heeft er voor gezorgd dat ik heb leren vechten. Heb mezelf vaak met anderen vergeleken en de vraag gesteld of ik het wel goed deed. Tegenwoordig is onderwijs meer op maat, ik vond school toen echt niet leuk. Zag de lettertjes dansen en was moe na elke schooldag. In het weekend was ik vrolijk. Het heeft me ook een doorzetter gemaakt, doorstuderen werd mijn doel. Inmiddels werk ik zowel in de praktijk als in het onderwijs. Kwam destijds zelf met een hulpvraag bij Daan. Inmiddels werken we sinds 2010 samen. Naast onze rode draad ‘de beeld corrigerende bril met prisma’, hebben we het cognitieve toegevoegd. Het was leuk om werkboeken te ontwikkelen.

Wat zijn de verschillen met werken in België voor jullie?
We hebben Belgische en Nederlandse klanten en zitten nu prettig centraal. We hebben er bewust voor gekozen om onze praktijk in Nederland voort te zetten. Hier zijn we een aanvulling en werken we eventueel samen met een oogarts of opticien. De regelgeving in België zit anders in elkaar, daar mogen partijen officieel alleen een bril leveren nadat een oogarts een recept heeft uitgeschreven. De wachtlijsten bij oogartsen aldaar, maakt dat een hulpvraag pas laat door ons opgepakt kon worden.

Wat is het leukste aan jullie vak?
Het is allerleukste is dat we mensen blij maken, daar worden wij ook blij van. Wanneer we het puzzelstukje op zijn plaats mogen leggen. Wanneer het weer lekker loopt met een kind. Terugkrijgen van ouders dat blokkades weg zijn en een kind zich weer vrij voelt. Of terugkrijgen dat de duizeligheid of hoofdpijn verdwijnt of aanvallen kent. Dat blije gevoel, daar worden wij blij van!